بر اساس ترکیب مواد، میله های چادر کمپینگ به طور معمول به سه نوع طبقه بندی می شوند: آلیاژ آلومینیوم، فایبرگلاس و فیبر کربن. قطب های آلیاژ آلومینیوم سبک وزن و دارای استحکام بالایی هستند که آنها را برای کمپینگ و کوهنوردی حرفه ای ایده آل می کند. میله‌های فایبرگلاس مقرون به صرفه‌تر{2}}هستند و انعطاف‌پذیری بیشتری را ارائه می‌دهند و آنها را به گزینه‌ای متداول برای چادرهای تفریحی استاندارد تبدیل می‌کند. قطب های فیبر کربن، در حالی که استحکام برتر و حتی وزن سبک تر را ارائه می دهند، قیمت نسبتاً بالاتری دارند و معمولاً در وسایل{4}بالا در فضای باز یافت می شوند.
از نظر طراحی ساختاری، میله‌های چادر را می‌توان به پیکربندی‌های-مستقیم، قوسی-قوس‌دار و متقاطع- طبقه‌بندی کرد. ساختار میله مستقیم-ساده است و اغلب برای برزنت ها یا پناهگاه های اساسی استفاده می شود. طراحی تیرک قوسی- فضای داخلی جادارتری ایجاد می‌کند و رایج‌ترین سبک ساختاری را در چادرهای مدرن نشان می‌دهد. ساختار متقاطع-با توزیع بار در چندین قطب متقاطع، پایداری کلی و مقاومت در برابر باد را افزایش می‌دهد و آن را برای استفاده در محیط‌های چالش‌برانگیز در فضای باز مناسب-می‌کند.
از منظر عملکردی، میله‌های چادر به دو دسته تقسیم می‌شوند: سیستم‌های داخلی-آستین و سیستم‌های گیره خارجی-. سیستم‌های آستین داخلی{3}}نیاز دارند که قطب‌ها از طریق آستین‌های پارچه‌ای که در بدنه چادر ادغام شده‌اند، رزوه شوند، که در نتیجه پایداری ساختاری بالاتری دارد. برعکس، سیستم‌های گیره خارجی{5}}از گیره‌ها یا سگک‌ها برای اتصال استفاده می‌کنند. این روش امکان راه اندازی سریعتر را فراهم می کند و راحتی بیشتری را در هنگام مونتاژ و جداسازی ارائه می دهد. انواع مختلف میله های چادر بر اساس کاربرد مورد نظر چادر، شرایط محیطی و الزامات قابل حمل انتخاب و ترکیب می شوند تا از عملکرد بهینه در طیف وسیعی از سناریوهای فضای باز اطمینان حاصل شود.