یک مجموعه دنده چتر فایبر گلاس عمدتاً از بدنه میله فایبرگلاس، اتصالات اتصال، ساختار پشتیبانی الاستیک و یک جزء ثابت کننده انتهایی- تشکیل شده است. بدنه میله به عنوان عنصر باربری اولیه- عمل می کند. ساخته شده از کامپوزیت فایبرگلاس و رزین، ساختار داخلی آن دارای توزیع بستههای الیافی است، در نتیجه به آن چقرمگی و مقاومت خمشی عالی و در عین حال سبک وزن میدهد.
اتصالات اتصال معمولاً در نقاط تقسیمبندی شده مختلف در امتداد دنده قرار میگیرند تا باز و بسته شدن انعطافپذیر ساختار چند-بخشی را تسهیل کنند. این اتصالات عمدتاً از فلز یا پلاستیکهای مهندسی با استحکام بالا ساخته میشوند. آنها به گونه ای طراحی شده اند که اتصال ایمن را تضمین کنند در حالی که به طور همزمان امکان حرکت زاویه ای مشخصی را فراهم می کنند. این انعطافپذیری ساختار را قادر میسازد تا دینامیک تنش جابجایی را که در حین باز و بسته شدن سایبان رخ میدهد، تطبیق دهد و در نتیجه خطر شکستگی را کاهش دهد.
در مجموعه کلی، تکیه گاه الاستیک و اجزای تثبیت کننده انتهایی{0}نقش مهمی در هماهنگی توزیع نیروها ایفا می کنند. هنگامی که سایبان چتر تحت بارهای باد قرار می گیرد، میله های فایبر گلاس تحت درجه خمش متوسطی قرار می گیرند و از خاصیت ارتجاعی ذاتی خود برای جذب نیروهای خارجی و پراکندگی فشار حاصله در نقاط مختلف پشتیبانی استفاده می کنند. ساختار تثبیت کننده انتهایی{3}}مسئول تثبیت مرکز سایبان است، و اطمینان حاصل می کند که دنده ها کشش یکنواخت را زمانی که چتر در حالت کاملاً مستقر است حفظ می کنند، در نتیجه به کل چتر دارای مقاومت و انعطاف پذیری برتر در برابر باد می شود.