مواد مورد استفاده برای قطب های نگهدارنده آفتابگیر خودروهای الکتریکی معمولاً با تمرکز اصلی بر طراحی سبک وزن و کارایی{0}}هزینه انتخاب می شوند. انتخاب های رایج عبارتند از آلیاژ آلومینیوم، لوله های فولادی گالوانیزه و فولاد ضد زنگ. آلیاژ آلومینیوم به دلیل وزن سبک و مقاومت بالا در برابر خوردگی، ماده ای است که به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرد، که آن را برای سفرهای کوتاه{3} روزانه مناسب می کند، زیرا کمترین فشار را بر خودرو وارد می کند.
لوله‌های فولادی گالوانیزه اغلب در مدل‌های آفتابگیر ارزان‌تر یا سنگین- یافت می‌شوند. در حالی که استحکام ساختاری بالایی دارد و نسبتاً ارزان است، از آلیاژ آلومینیوم سنگین‌تر است و وزن آن می‌تواند تأثیر بارزتری بر پایداری خودروی الکتریکی در استفاده طولانی‌مدت داشته باشد. با این وجود، فرآیند گالوانیزه مقاومت آن در برابر زنگ زدگی را افزایش می دهد و آن را قادر می سازد در شرایط محیطی در فضای باز مقاومت کند.
فولاد ضد زنگ بین این دو گزینه قرار می گیرد و ترکیبی متعادل از استحکام ساختاری و مقاومت در برابر خوردگی و همچنین عمر طولانی تر را ارائه می دهد. بعلاوه، برخی از اتصالات یا اجزای نصب اغلب از پلاستیک های مهندسی یا مواد لاستیکی استفاده می کنند تا خواص بالشتکی و ضد لغزش{1}} را ارائه دهند و در نتیجه پایداری و ایمنی کلی نصب را افزایش دهند.